DIFFERENT TRANSLATIONS OF THE BIBLE!

“All Scripture is given by inspiration of God and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness.” 2 Timothy 3:16.

Historically, it is known that the Old Testament manuscripts were written in Hebrew. Then, the language of use during Jesus, the apostles’ and the Fathers’ of the early church time was Greek, so the New Testament manuscripts were written in Greek. Jewish scholars had already began the translation of the Old Testament around the 3rd century B.C. into a version called the Septuagint which was in Greek. Later came the Latin Vulgate, which most Catholics knew, and until the last century they used to hold mass in Latin.

In the early 1600s, King James of England had the Bible text translated into English. It became known as the King James Version, which has been used by the English speaking world and still is used by some, as for example the local church I attended, Lancaster Baptist Church. From this version came many other present day translations: at The Church on the Way they use the New King James Version which is the one I use mostly here at this blog; at the seminary, we also used the English Standard Version, which I also use here sometimes!

There is also the New International Version which I use sometimes. Then there is The Message, which is written in a story type of manner and it does not have verse numbers. But they differ very little: the main difference lies in the way in which translators view the task of translation: for example, how does the translator view the matter of biblical inspiration? Does he adopt a paraphrase when a literal usage would make it more clear and to the point? Also, do they use certain slangs for different cultures or paraphrases that are more clearly understood by a certain audiences or cultures?

ХВАСАЛЪУЛЪ ГӀИСА МАСИХИЯСДА ГЬАБУН!

Христианазул тарих цебетӀолеб мехалъ, «ГӀиса» абураб цӀар лъалаан «Яхве ккола Хвасарлъи» абун. НекӀсияб Заветалъул ТӀадегӀанав, Хвасар гьавурав, Хвасар гьавурав, Аллагь абурал бичӀчӀияздасан гьел магӀнаби рачӀана ГӀисада ва насраниял гьесда божулеб куцалда. 1 Узухъда, хадуб, нилъеда гьанже вихьула ГӀиса мунагьаздаса ва рухӀияб бецӀлъиялдаса Хвасар гьавулев ва Хвасар гьавулевлъун, нилъ божани, нилъер мунагьал чуризелъун хъанчида би тӀун! Ва Аллагьасухъе цохӀого цо нух Гьев вукӀин! Гьеб мехалъ Гьев вуго нилъер Хвасар гьавурав!

Нилъее гьанже къваригӀунеб жо ккола гьесулгун гьоркьоблъи букӀине ккани, цӀидасан гьавураб хӀалбихьиги! Иоанница 3:3,16 хъван букӀана: « «ГӀисаца гьесие жаваб кьуна: «ХӀакълъунго абулеб буго дица дуда: цӀидасан гьавурав чиясда Аллагьасул ПарччахӀлъи бихьизе кӀоларо». дунялалда гьес жиндирго цохӀо вугев Вас кьуна, гьесда божаравщинав чи хвечӀого вукӀине, абадияб гӀумру щвезелъун». 25-26 хъван букӀана: « ГӀисаца гьелда абуна: «Дун вуго хваралъуса вахъинавурав ва гӀумру кьолев. Дида иман лъурав чи, хваниги, чӀаго хутӀила. ЧӀаго вугев ва Дида божарав чи абадиялъ хвезе гьечӀо. Нуж божулищ гьелда?’ «

Гьединлъидал нилъ божизе ккола ва нилъерго мунагьаздаса тавбу гьабизе ккола, гьанже Аллагьасулгун нилъер Хвасар гьавурав ва ТӀадегӀанав ГӀисагун цӀидасан гьавураб хӀалбихьиялъе гӀоло гурони бачӀунареб гьоркьоблъи букӀине! «Христианазул гӀумруялъул байбихьуда къваригӀуна жиндирго мунагьал чуриялъул лъай ва жиндирго бетӀербахъиялъул гӀумруялъул къагӀида рехун тезе ракӀчӀей».2.

ПРИМЕЧАНИЯ

1Синклер Б. Фергюсон, Дэвид Ф. Райт ва Дж. И. Пакер, ред., Теологиялъул цӀияб словарь, (Даунерс Гроув: Интер-Варсити Пресс, 1988), 610.
2Миллар Дж. Эриксон, Христианазул теология, (Гранд-Рэпидс: Бейкер Академик, 2006),959.

ЦӀИЯВ ГЬАВИЗЕ ГЬАБИЗЕ ГЬАБУЛЕБ ДУГӀА АБЕ:
«ГӀиса дун божула Мун хъанчида хваравлъиялда,
дир мунагьал чуризе Дур би тӀолеб ;
Ва лъабабилеб къоялъ чӀаголъана!
Дида лъала дун мунагьчи вукӀин. Дир мунагьаздаса тӀаса лъугьа;
Гьарула дир рекӀелъе лъугьа!
ВачӀа ва дир Хвасар гьавулевлъун ва дир гӀумруялъул ТӀадегӀанавлъун вукӀа!
Баркала ГӀиса»